Eindelijk ruimte op zolder
Bij velen van ons bekend. Al heel wat jaren wil je die zolder eens flink 'uitruimen' en elke keer komt er weer iets tussen : "Druk op het werk, vakantievoorbereiding en op vakantie gaan, de tuin moet nodig eens . . . . . , dat ene bezoek moet er nu toch eindelijk eens van komen, lekke band plakken, eindelijk pensioen, de auto moet gewassen of simpelweg gewoon geen zin . . . . . ennuh, het komt wel 'n keer". En 'die keer' diende zich onlangs plotseling aan.
Op de foto de ‘grofvuil-ophaal-plek’, gevuld met onder andere ons eerste wandmeubel uit 1971; dat - merkwaardig genoeg - nog niet eens een decennium lang een plek in de huiskamer heeft gehad - maar wel 30 jaar lang ‘op zolder’ een museum van 'n groot deel van het leven is geweest. Dat museum is nu gesloten en de inventaris ervan is via een aantal distributiekanalen op voor ons onbekende plekken terecht gekomen. Helemaal weg zijn al die spullen niet, want ons ‘rijkgevulde’ fotomuseum toont van jaar tot jaar de aanwezigheid van wat in het verleden ooit in gebruik, of om te zien, was. Eindelijk ruimte op zolder !
1 reacties:
Een bekend verhaal. "Zonde om weg te gooien, ik kan er ooit wel iemand mee blij maken....", menigeen herkent dit wel. De schatten op vele zolders (ook de mijne) worden steeds kostbaarder, tot je ooit op latere leeftijd de betrekkelijke waarde van de gehele verzameling inziet. Soms volgt dan een ritueel van alles bekijken,afstoffen,sorteren,(her)verpakken en een nieuw plaatsje geven. Het weinige dat dan als echte rommel overblijft, wordt met pijn in het hart weggedaan. Daarna wordt steevast verkondigd: ik heb de zolder opgeruimd ! Complimenten voor het ferme besluit, maar...ik ben mentaal zover nog niet.
Een reactie plaatsen