07 augustus, 2010

Foto, harmonie, schilderij

Via de elektronische snelweg vernam ik de naam van Willy Ronis, een Franse fotograaf die leefde en werkte van 14 augustus 1910 tot 12 september 2009. Hij staat vooral bekend om zijn zwart-wit foto's van het alledaagse leven.

Al snel vond ik op internet zijn levensverhaal en veel van zijn foto’s. De foto die onmiddellijk mijn aandacht trok was die met de titel ‘Le Nu Provencal’, gemaakt in 1949. Heel bewust zocht ik niet naar het verhaal bij de foto, want dat zou zeker van invloed zijn op de bij mij binnensluipende primaire gevoelens.

Als ik naar de foto kijk, zie en voel ik intimiteit en simpelheid. Intiem kan wat mij betreft slechts bestaan bij de gratie van het simpele. Simpel zegt vervolgens veel, zo niet alles, van essentie. Lang keek ik in deze spiegel van het leven en constateerde dat hier sprake is van harmonie – geen detail is overbodig in dit prachtige sfeerbeeld dat je eigenlijk het gevoel geeft van een schilderij.



(Foto afkomstig van http://www.hackelbury.co.uk/artists/ronis/ronis_sm.html)

1 reacties:

Drs. Johan Arendt Happolati zei

Heer Lex,

U zult wel een kleine teleurstelling opgelopen hebben toen u moest vaststellen dat uw zorgvuldig geformuleerde reactie op mijn blog niet tevoorschijn kwam. Ik kan u echter geruststellen; mits wat hulp van een bevriend blogster is alles in orde gekomen.

In die reactie verwijst u naar uw nieuw logje, en inderdaad, we moeten 'terug naar de essentie' en naar... het intieme en het simpele.

Met vriendelijke groeten,
De Drs.